“Με εντολή υπουργού”

Σάκης Ιωαννίδης ΤΑ ΝΕΑΗ τραγωδία στο Μάτι συνοψίζεται σε μία φράση: “είναι εντολή υπουργού, δεν μπορώ…”

Ακόμα και σε εκείνες τις καταστροφικές στιγμές, τα λόγια ενός υπουργού αποδείχθηκαν υπεράνω όλων.

Μέσα σε λίγες λέξεις αποτυπώθηκε ολόκληρη η κατάντια του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Μια λάθος νοοτροπία, η οποία έχει κυριολεκτικά έχει δηλητηριάσει την λειτουργία ολόκληρου του κράτους.

Ο λόγος ενός Υπουργού υπερβαίνει νόμους, διαδικασίες και ιεραρχίες. Μπορεί να λήξει ένα θέμα, να το κρατά μετέωρο ή αφημένο στην τύχη του. Έτσι, γιατί απλά μπορεί. Γιατί είναι Υπουργός, άρα και υπεράνω όλων.

Ας μην γελιόμαστε, το φαινόμενο αυτό, αυτή η παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν είναι τωρινή. Προϋπήρχε. Για πρώτη φορά όμως, συμβαίνει με τόσο κυνικό τρόπο.

Όποιος δεν συμφωνεί με τον Υπουργό, διώκεται, απολύεται ή μένει στο περιθώριο. Με βάση τη διχαστική νοοτροπία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, «όποιος δεν είναι με μας» είναι επικίνδυνος. Όλα κινούνται στη βάση της ρητορικής του Α.Τσίπρα: «Είτε τους τελειώνουμε, είτε μας τελειώνουν».

Η κυνικότητα πάντως που διέπει τα στελέχη του Σύριζα είναι θαυμαστή.  Τα παραδείγματα  πολλά:

“Μια στραβή στην βάρδια της” ήταν για την κυρία Δούρου η τραγωδία στο Μάτι.  

“Αψύς Κρητικός” αποκαλείται ο ανεκδιήγητος Πολάκης.

Αυτός που γράφει το Νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων του.

Που καπνίζει σε χώρους που απαγορεύεται το κάπνισμα, που ομολογεί ότι είχε μαύρα ταμεία ως Δήμαρχος, που απειλεί να θάψει τρία μέτρα κάτω από τη γη, όποιον δε σκύψει το κεφάλι στον αυταρχισμό του.

Έτσι, γιατί μπορεί και άμα χρειαστεί, μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ασυλία του.

Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα «έγιναν» “φασίστες και ακροδεξιοί” οι Έλληνες που διαμαρτύρονται για την Συμφωνία των Πρεσπών.

Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ένας Υπουργός, ένας «δικός μας» έχει το δικαίωμα να κάνει και να λέει ότι θέλει. Και ταυτόχρονα, να μην έχει καμία ευθύνη, για τίποτα.

Κανένας υπουργός δεν ανέλαβε την ευθύνη για την τραγωδία στο Μάτι. Για τις πλημμύρες στη Μάνδρα,

Για την έλλειψη ασφάλειας στους δρόμους.

Για την οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό. 

Για την οικονομική κατάρρευση της ΔΕΗ.

Για την μάστιγα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που έχουν στοιχίσει ανθρώπινες ζωές.

Για την διάλυση των Πανεπιστημίων μας.

Κανείς δε φταίει για τίποτα που έχει συμβεί στη χώρα τα τελευταία 4,5 χρόνια.

Αυτή η παράφορη αγάπη για την καρέκλα και την εξουσία, είναι υπεράνω όλων. Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου εξουσιολαγνεία που ισοπεδώνει τα πάντα.

Στην επόμενη μέρα της χώρας είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει χώρος για τέτοια φαινόμενα και νοοτροπίες. Από κανέναν και προς κανέναν.

Έχουμε ευθύνη να διαμορφώσουμε τις συνθήκες ώστε ποτέ ξανά, κανένα πολιτικό κόμμα ή καμιά εξουσία να μη μπορέσει να χρησιμοποιήσει το κράτος ως λάφυρο. Να μη μπορεί να παρέμβει στη λειτουργία των θεσμών.  

Μόνο έτσι η Ελλάδα θα γίνει κανονική χώρα, που δε θα χρειάζεται καμία παρέμβαση Υπουργού για να λειτουργήσουν οι διαδικασίες ενός κράτους ή να ικανοποιηθούν προσωπικά συμφέροντα.

Μόνο έτσι, σιγά-σιγά, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική εξουσία.

 

* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” στις 13 Μαΐου 2019.